De jager ademt: hartcoherentie

Tekst hier invullen...

Het oersysteem is vaak onze redding bij acuut gevaar. Het reflex- en het emotioneel brein werken samen en zorgen ervoor dat er een heel mechanisme in ons lichaam in werking treedt. Het bloed gaat grotendeels naar de spieren en levensbelangrijke organen, extra suiker gaat naar de bloedbaan, adrenaline en andere hormonen komen vrij. Dit geeft ons energie en brengt ons in een vecht – vlucht reactie. Denk maar aan de snelheid waarmee je je hand wegtrekt van heet water. Op dat moment is de sympatische tak van het autonoom zenuwstelsel actief.

Toch is dit oersysteem ook actief als we lijden aan langdurige stress, angsten en emotionele conflicten. Dan reageren we op een e-mail of op een auto die je de pas afsnijdt als een hert dat een jager ziet, terwijl er helemaal geen levensgevaar is. Als zo'n situatie aanhoudt, is onvoldoende ruimte voor psychisch en lichamelijk herstel waardoor je uitgeput geraakt. 

Bij hartcoherentie wordt een eenvoudige ademhalingstechniek ingezet die opnieuw zorgt voor evenwicht tussen de sympatische en parasympatische tak van het automoom zenuwstelsel. Dit parasympatisch deel zorgt ervoor dat je hartslag verlaagt, de spijsvertering weer op gang komt en de ademhaling vertraagt en er ruimte is voor herstel.

Je ademhaling kan je zelf beïnvloeden: je kan je adem inhouden, je kan sneller of trager ademen, lang of kort inademen, ... Om die toestand van hartcoherentie, namelijk evenwicht tussen die sympatische en parasympatische tak van je zenuwstel, te bereiken, is een ritme van zo'n 6 ademhalingen per minuut, waarbij de uitademing wat langer is dan de inademing uitgewezen.